Pytaniami, które najbardziej zajmowały pierwszych filozofów chrześcijańskich w kwestii duszy były pytania o naturę duszy, o to czy jest ona istotna dla człowieka, czy jest nieśmiertelna, czy jest odwieczna, czy jest tworem boskim oraz czy jest materialna. Pytanie o nieśmiertelność duszy człowieczej wspólne było dla wszystkich apologetów. Pozostałe natomiast były charakterystyczne jedynie dla apologetów wschodnich, co wynikało z ich wielkiego zainteresowania starożytną filozofią hellenistyczną. Nie wszyscy chrześcijanie dziś o tym pamiętają, ale w początkach chrześcijaństwa niektórzy z myślicieli uważali nawet, że dusza jest śmiertelna. Jednym z takich filozofów był Tacjan, który tak jak i gnostycy uważał, że odróżnić należy ducha od duszy- dusza człowiecza sama z siebie śmiertelna nie jest, sprawić by była nieśmiertelna natomiast może tylko duch, który to pochodzi od boga samego i daje duszy człowieczej nieśmiertelność. O wiele więcej jednak osób uważało, że dusza jest nieśmiertelna. Czasem jednak zastanawiano się z kolei nad tym, czy nieśmiertelna jest już z samej swej natury, czy może z rozkazu boskiego?