Ewangelie chrześcijańskie nie dawały chrześcijanom prostych i oczywistych odpowiedzi na wszystkie pytania, jakie mogły nurtować myślicieli wczesnochrześcijańskich. Nie było w nich pewnych odpowiedzi na pytania o nieśmiertelność duszy, czy o boską naturę świata. Interpretacja ewangelii dawała jednak dosyć szybko odpowiedzi, które mogły zaspokoić ciekawość chrześcijan. Jest w ewangeliach w końcu mowa o tym, że dusza człowieka zostanie zbawiona. Natomiast świat natury boskiej najwidoczniej nie posiada, bowiem gdyby posiadał, Chrystus nie musiałby go zbawiać wraz z ludźmi przez swoją śmierć na krzyżu. Nie istnieje też w ewangelii żaden zapis dowodzący, że Chrystus mówił, iż bóg stworzył świat kompletnie z niczego. Znajduje się tam natomiast zapis mówiący, że Bóg jest wszechmocny, a to pośrednio może dowodzić, że stworzył świat z niczego, bowiem gdyby przed nim istniała jakowaś materia, byłby od niej bóg zależny, a więc nie wszechmocny do końca. Jeśli natomiast chrześcijanie zakładali, że dusza jest nieśmiertelna (wywodząc to od tego, że jeśli może zostać zbawiona, to śmiertelna być naraz nie może), musieli także uznać jej niematerialność, o czym mowy nie było w ewangeliach. Jest to jednak logiczna konsekwencja przyjęcia jej niematerialności. Wszystko co materialne jest zniszczalne, a więc dusza musi być w swej naturze niematerialna.