Ze względu na to, że filozofia apologetów była filozofią związaną z chrześcijaństwem, a zatem z religią, musiała zajmować się głównie kwestią boga, duszy i innym temu podobnym. Pozostałe tematy były albo w ogóle pomijane, albo zajmowano się nimi w mniejszym zdecydowanie stopniu, niż tymi, które były dla chrześcijan najważniejsze. Istnieli jednak apologeci, którzy zajmowali się głównie sprawami moralnymi, w kwestii boga ograniczając się jedynie do głoszenia, że jest on jeden jedyny, a w kwestii duszy że jest nieśmiertelna. Lwia część apologetów zajmowała się jednak poważniej filozofią dotyczącą Boga, uznając jego jedność, zastanawiając się nad jego stosunkiem do świata oraz nad samą poznawalnością boga. Monoteizm w swej religii apologeci uważali za oczywistą konsekwencję samego pojęcia "bóg". Skoro bóg jest istotą nieskończenie doskonałą, to nie może być wiele istot nieskończenie doskonałych, a tylko jedna, odwieczna i wieczna istota, którą jest właśnie bóg. Innym dowodem poświadczającym za jedność boga według apologetów była jedność świata ich otaczającego. Według nich świadczyło to o tym, że stworzył go jeden tylko bóg.