Filozofia chrześcijańska w swych początkach nie miała zbyt wiele wspólnego z filozofią jako taką. Przekładała raczej tylko na własny grunt niektóre z filozofii greckich nie dodając od siebie zbyt wiele do nowego nurtu w myśli człowieczej, jakim było chrześcijaństwo. Najbardziej do rozwoju filozofii chrześcijańskiej w jej początkach przyłożyli się apologeci wschodu. To oni jako pierwsi tworzyli filozofię w oparciu o ewangelię. Oczywiście oni także inspirowali się filozofią starożytnej Grecji w swej myśli, nie było to jednak czynione na tak wielką skalę jak wcześniej. Filozofia chrześcijańska zaczęła być filozofią w dosłownym tego słowa znaczeniu, wcześniej bowiem wyglądało to raczej nieciekawie. Apologeci wschodu są uważani za jedynych prawdziwych filozofów chrześcijańskich w jego początkach. Jak sama nazwa mówi- działali na wschodzie Europy, tam filozofia ta rozwinęła się i była głoszona. Jej rozkwit datowany jest na drugi wiek naszej ery. Filozofowie tego okresu zasymilowali myśl grecką z myślą chrześcijańską tak, że przynajmniej niektóre z nich nie były w wiekach późniejszych potępiane przez instytucję zwaną kościołem.